'Dat was geen prettig moment': zeelieden kijken toe hoe de Beneteau Oceanis 51.1 zinkt na een aanvaring met een walvis.
De bemanning keek toe hoe het jacht in de Stille Oceaan verdween. Afbeelding met dank aan de Nieuw-Zeelandse defensie. “We zaten in het reddingsvlot… en keken toe hoe de boot zonk. Honderd meter bij ons vandaan. Dat was geen prettig moment”, zegt Jeremy Cooper. Dit gebeurde 18 uur nadat een potvis tegen de Beneteau Oceanis 51.1 van het gezin was gebotst, waarop Cooper en zijn vrouw onderweg waren naar Nieuw-Zeeland.
“Er klonk een harde klap. De hele boot werd opzij geduwd”, zegt de Australische Jemma Cooper over het moment dat de potvis toesloeg. Tai TamoHet incident vond eerder deze week plaats in de Stille Oceaan, 250 zeemijl ten noorden van Norfolk Island.
De Coopers maakten gebruik van Tai Tamo Ze maakten zo'n zes jaar lang een rondreis over de Stille Oceaan – deze keer werden ze vergezeld door twee anderen.
Jemma vertelt dat ze door de kracht van de klap van het stuur werd geslingerd en dat de bemanning direct een groep van zes walvissen naast de boot zag.
Er waren "een of twee enorme exemplaren. Ze waren zo lang als de boot", zegt ze. Volwassen mannelijke potwalvissen zijn tussen de 50 en 60 meter lang en worden beschouwd als een kwetsbare diersoort. Een recente studie suggereert dat grote zeezoogdieren hun vocalisaties aanpassen wanneer er boten in de buurt zijn.Dit suggereert dat het scheepsgeluid mogelijk van invloed is op hun communicatie.
'De boot was volledig onbestuurbaar.'
Haar man, Jeremy Cooper, sliep benedendek. Hij werd meteen wakker.
"Het was meteen duidelijk dat het heel ernstig was," vertelde hij aan AFP. "De hele stuurinrichting aan stuurboordzijde was vernield en er kwam een aanzienlijke hoeveelheid water binnen."
Het incident heeft kennelijk diverse scheuren in de romp veroorzaakt, de glasvezelstructuur doen barsten en het roer is er bijna volledig afgerukt.
"De boot was volledig onbestuurbaar met de roeren," vertelde Cooper aan 9News.
Aangezien de situatie waarschijnlijk niet meer te redden was, en gezien de locatie (500 zeemijl ten noorden van Nieuw-Zeeland, ongeveer even ver ten zuiden van Fiji), werd besloten om hulp in te roepen.
De bemanning verlaat het jacht en kijkt vervolgens toe hoe het zinkt.
Het noodsignaal van het jacht werd ongeveer 30 minuten na de aanvaring geactiveerd. De opvarenden brachten de volgende uren door met het leegpompen van het water en het proberen het water tegen te houden met expansieschuim. Ze bleven zo lang mogelijk aan boord voordat ze overstapten naar de bijboot en het reddingsvlot (bij kalme zee).
In de vroege uren van de volgende ochtend sneden ze de kabel naar het jacht door. Het jacht zonk kort daarna.
Ondertussen heeft de Koninklijke Nieuw-Zeelandse Luchtmacht een P-8A Poseidon patrouillevliegtuig naar het gebied gestuurd om radiocontact te leggen en de reddingsoperatie te coördineren.
Containerschip schiet te hulp
Al met al duurde het incident ongeveer 18 uur. De bemanning werd om 06:00 uur opgepikt door het 470 voet lange containerschip MV Sofrana Surville.
"We hebben een reddingsvlot ter grootte van een tweepersoonsbed en een containerschip van 143 meter dat op u afkomt," zegt hij.
"Als het laatste bemanningslid aan boord komt en je weet dat ze veilig zijn, barst ik gewoon in tranen uit," zegt Jemma Cooper.
Interacties met orka's veroorzaken al zo'n zes jaar grote problemen voor zeilers voor de kust van Galicië en langs het Iberisch schiereiland. Onlangs nog... Een orka beschadigde binnen 24 uur de roeren van twee zeiljachten.beide bemanningen keerden veilig terug naar de haven.
Crew geprezen voor organisatie
"De bemanning van het jacht heeft alles goed gedaan," aldus Mike Clulow, operationeel manager van het reddingscoördinatiecentrum. "Het was jammer dat ze in open water een walvis hebben geraakt. Ze waren goed voorbereid en het vroegtijdig activeren van hun EPIRB was cruciaal om hen in veiligheid te brengen. Het is een uitstekende herinnering dat een goede voorbereiding op zee je leven kan redden."
Clulow prees ook de coördinatie tussen de instanties en schepen die bij de reddingsoperatie betrokken waren.
“Dit was een goed gecoördineerde en uitgevoerde reddingsoperatie, en ik wil onze partners bij de Nieuw-Zeelandse defensie bedanken voor hun hulp, evenals JRCC Australia en MRCC Noumea die ondersteuning boden. Onze dank gaat ook uit naar de bemanning van de MV Sofrana Surville en een particulier zeilschip die de redding mogelijk hebben gemaakt.”
"We hadden pech dat we door de walvis geraakt werden, maar we hadden enorm veel geluk met de reactie van de reddingsbrigade en het weer," concludeert Jeremy Cooper. "Ik zou er zeker nog een keer op uit trekken."
Laat een reactie achter